ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΣΧΗΜΑ!!

Καλή εβδομάδααα……

Μετά από απουσία μερικών ημερών επέστρεψα με τα καθημερινά μου ποστάκια…Και φυσικά πριν να προχωρήσω με το πόστ από την φίλη μου τη MAYA που χρωστάω για τη νυχτερινή ζωή στο Βελιγράδι,ήθελα να γράψω για το λόγω που δεν έγραψα λίγες μέρες..Γιατί είπαμε να λέμε τα καλά αλλά να  λέμε και τα άσχημα..δεν είναι όλα ένα ρόζ σύννεφο!!

Την προηγούμενη Τετάρτη λοιπόν ο γιός μου ήταν απογευματινός στο σχολείο.Πηγαίνει στις 13:00 και σχολάει στις 17:00.Κάθε φορά που πηγαίνω αυτή την διαδρομή,δεν περπατάω απλώς στο δρόμο,αλλά παρατηρώ πράγματα για τα οποία θα ήθελα να μιλήσω στο blog  μου.Ένα από αυτά είναι ότι βλέπουμε πολλούς αθίγγανους να κυκλοφορούν με καρότσια μωρουδιακά ποδήλατα ,καρότσια σούπερ μάρκετ και ψάχνουν στα σκουπίδια για παλιό σίδερα και τέτοια.Υπάρχουν φορές που άμα περάσεις από δίπλα τους ,πράγμα που αποφεύγω να πω την αλήθεια ,σου ζητάνε κάπου στα 200 δηνάρια αν έχεις να δώσεις να πάρουν κλασικά γάλα για το παιδί.Κάθε φορά να πω την αλήθεια είμαι ψιλό μαζεμένη γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και πραγματικά έχει πάαρα πολλούς εκεί…μια μέρα μάλιστα ρίξαμε πολύ γέλιο με το γίο μου καθώς ένας από αυτούς είχε δέσει ένα πλυντήριο ρούχων πάνω στη μία πλευρά ενός ποδηλάτου και το μετέφερε…μην ρωτήσεις πώς,ούτε και εγώ που το είδα δεν ξέρω!!

Που λες η Τετάρτη ήτα μια μέρα σαν όλες να κοιτάω παντού κλασικά να είμαι και όσο πιο προσεκτική μπορώ..εκεί στο γυρισμό λοιπόν μου αφήνει ο γιός μου το χέρι(κλασικά)για να τρέξει στο πάρκο αν και εγώ φωνάζω συνέχεια να μην το κάνει γιατί είπαμε φοβάμαι κιόλας…εκεί ακριβώς που με αφήνει είναι δύο δέντρα τα οποία έχουν μπλεχτεί μεταξύ τους και δημιουργούν ίσκιο και είναι μάλιστα το αγαπημένο μου μέρος και το έχω βγάλει και φωτογραφία γιατί ήθελα να σας πώς κάποια στιγμή για αυτό…τελικά το αναφέρω σε άλλη στιγμή αφού έτσι ήρθαν τα πράγματα!!Ανεβάζω και τη φωτό να το το δεις!!

 

 

 

 

 

 

όπως βλέπεις στην φωτογραφία από πίσω που έχει ήλιο έτρεχε ο γίος μου ,εγώ πέρναγα μπροστά από τα δέντρα και κοντοστάθηκα να του φωνάξω να γυρίσει σε εμένα ,εκείνη την στιγμή ένα περίεργος τύπος περνάει γρήγορα το δρόμο και κάθεται ακριβώς εκεί  στη μέση στα δέντρα και με κοιτάει και αισθάνομαι ότι κάτι θέλει και φωνάζω στο παιδί να γυρίσει..μπροστά μου πέρναγε ένας γεράκος και μια κυρία οπότε αμέσως σκέφτηκα ότι καλά είμαι δεν είμαι μόνη!!

Πηγαίνουμε πιο πέρα και ήδη έχω ξεχάσει το συναίσθημα φόβου αλλά δεν αφήνω τον γιό μου να πάει μακρυά και του λέω να κρατάει το καρότσι!!Πιο κάτω μου λέει μαμά τσίσα!Σταματήσαμε σε ένα θάμνο και βρήκα και εγώ την ευκαιρία μου να βγάλω φωτογραφία πάνω στα φύλλα κάτι μικρά ζουζουνάκια που εμείς παλιά τα λέγαμε τσαγκάριδες  και εδώ έχει πάαρα πολλά αν και ο γιός μου νομίζει ότι είναι Πασχαλίτσες χαχαχα

 

 

 

 

 

 

Συνεχίζουμε την πορεία μας και βρισκόμαστε στην διάβαση πεζών για να περάσουμε απέναντι το δρόμο από την μεγάλη λεωφόρο. Ξαφνικά κάποιος με αρπάζει από πίσω και με γυρνάει σβούρα προς το μέρος του.Εγώ με το ένα χέρι κράταγα το καρότσι και με το άλλο το γίο μου.Μόλις γυρνάω τον βλέπω και είναι ο τύπος που  πέρασε από μπροστά μου και περίμενε στο αγαπημένο μου μέρος…Με έπιασε από το λαιμό και δεν ήξερα τι γίνεται.Αυτός δεν μίλαγε παρά μόνο μου έσκισε την μπλούζα και μετά μου πήρε το σταυρό (χρυσό)που φορούσα,όμως δεν με άφηνε και μου κράταγε το λαιμό μου και το ένα μου το χέρι..σκέφτηκα ότι ίσως να ήθελε και την τσάντα μου την οποία την είχα κρεμασμένη στο καρότσι,καθώς στο δρόμο μιλάω ελληνικά στα παιδιά μου και ίσως να σκέφτηκε ότι είμαι τουρίστρια ή τίποτα τέτοιο και έχω τίποτα λεφτά…Πήρα μπρός και άρχισα να φωνάζω ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ και τότε μόνο με άφησε και άρχισε να τρέχει.Βγαίνω στη μέση του δρόμο μου και σταματάω τα αυτοκίνητα και τους λέω τι έγινε ..αλλά …κανείς δεν ήθελε να ανακατευτεί…λογικό έτσι έχουμε καταντήσει…περνάω το δρόμο και πάω απέναντι όπου  είδα μια κυρία με ένα μωρό στο καρότσι και 2 κοπέλες 16-17 ετών μαζί της.Της λέω τι έχει γίνει αν και από την ταραχή μου και τα κλάματα δεν τα έλεγα καλά της ζητάω να πάμε μέχρι το σπίτι μου γιατί φοβόμουνα μην ξαναγυρίσει αυτός ,είχα και δρόμο μπροστά μου ακόμα …και είμαι μόνη..Μου λέει η γυναίκα ΜΑ ΚΑΛΑ ΠΩΣ ΔΕ ΑΚΟΥΣΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙΠΟΤΑ?Δεν ξέρω και εγώ τι να πώ…Έφτασα σπίτι ενώ σε όλη τη διαδρομή κοίταγα πίσω μου..με μπλούζα σκισμένη σαν την τρελή…Στο σπίτι ήταν ο άντρας της πεθεράς μου,του λέω τι έγινε και μου λέει πρέπει να πάρουμε τηλέφωνο την αστυνομία.

Ήρθε αρκετά γρήγορα σπίτι μπορώ να πω και έδωσα τα στοιχεία μου,περιγραφή και κατάθεση,Μου είπαν πως ξεκίνησε περιπολία 24ωρη στην περιοχή(μάλιστα μίλαγαν και στον ασύρματο με κάποιους εκεί)και μου είπαν να πάω την άλλη μέρα από το τμήμα να ξαναδώσω κατάθεση και να κάνει και άλλες 24ώρες περιπολία μια άλλη ομάδα…Να πώ εδώ ότι ο συγκεκριμένος που μου επιτέθηκε δεν ήταν αθίγγανος αλλά ναρκομανής!!Ο Οποίος μου έχει γδάρει λίγο και το χέρι σε ένα σημείο μάλλον από τα νύχια του.

Την άλλη μέρα πήγα με τον άντρα μου στο τμήμα…και όταν λέμε τμήμα όχι κανένα συνοικιακό..αλλά ένα τεράστιο με ορόφους και αριθμούς σε κάθε πόρτα.Πήγαμε μέσα εκεί που μας είπαν,πήρε τηλέφωνο ο αστυνομικός κάποιους και βρήκε την χτεσινή μου κατάθεση,τα ξανά είπα τα έγραψε και τα υπέγραψα φυσικά..Μου είπε να μην ελπίζω να βρώ το σταυρό..αλλά δεν με ενδιαφέρει ο σταυρός εγώ αυτό που είπα και στους αστυνομικούς που ήρθαν σπίτι είναι το εξής,ότι η περιοχή εκεί στο σχολείο είναι γεμάτη περίεργους τύπους και εκεί πάνε σχολείο τα παιδιά μας κάτι πρέπει να γίνει…το να μην φοράω χρυσά καθόλου η να μην έχω τσάντα μαζί μου δεν νομίζω πως είναι η λύση!!

Ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει η αλήθεια είναι και δεν μπορώ να κυκλοφορώ μόνη μου..ευτυχώς τώρα έχω αμάξι και πάω στο σχολείο γιατί με τα πόδια προς το παρόν δεν νομίζω να ξανά πάω…

Αυτά γίνονται παντού ήτε Αθήνα είσαι ήτε σε επαρχία ήτε ακόμα και εδώ στο Βελιγράδι…έπεσα πάνω στην κακιά στιγμή…ήμουνα τυχερή που δεν είχε κάποιο μαχαίρι η κάτι άλλο…πάντως το σοκ που σε πιάνει εκείνη τη στιγμή σε παγώνει και όσο και να λέει ο άλλος αα θα έκανε το ένα το άλλο δεν μπορεί να το ξέρει αν δεν βρεθεί σε αυτή τη θέση.Το άσχημο είναι ότι συνέχεια σκέφτομαι τι θα γινόταν αν…είχε μαχαίρι ,αν έκανε κάτι στα παιδιά αν αν αν..και δεν μπορώ να ησυχάσω…για 2 μέρες έπινα συνέχεια ντεπόν γιατί δεν μπορούσα να ησυχάσω από τους πονοκεφάλους…

Κλείνοντας θα ήθελα να πω το εξής…Εφόσον την κατάσταση της βίας της κλοπής κλπ δεν μπορεί κανείς να την αλλάξει πουθενά όμως καλύτερα να προφυλαχτούμε από μόνοι μας…όχι χρυσά ,όχι μεγάλες τσάντες όχι τα κινητά στο δρόμο…δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να γίνει ακόμα και μέρα μεσημέρι…Εγώ το έπαθα γύρω στις 17:15 και μάλιστα στη λεωφόρο με πολλά αμάξια να περνάνε…Δεν λογαριάζουν τίποτα αυτοί.Εγώ εύχομαι να τον βρούνε και φυσικά θα τον αναγνωρίσω!!!όχι ότι δεν θα βγει μετά η δεν κυκλοφορούν άλλοι τόσοι ,αλλά νομίζω θα αισθανθώ λίγο καλύτερα γιατί προς το παρόν νομίζω ότι όποιος κυκλοφορεί στο δρόμο θέλει να μου κάνει κακό και φοβάμαι!

Να περνάτε καλά και να είστε καλά…αύριο πάλι με νέο πόστ!!

 

 

ηξηξηη

Advertisements

15 thoughts on “ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΣΧΗΜΑ!!

  1. Πολυ λυπηθηκα ,για οτι εγινε..το σοκ ειναι που πρεπει να ξεπερασεις κ να μη σκεφτεσαι τι θα γινοταν¨»αν»..Καθολου ευκολο,αλλα η κακια στιγμη,οπουδηποτε μπορει να ρθει.Να σκεφτεσαι οτι ευτυχως που ειστε ολοι σας καλα,αυτο ειναι το σημαντικο! φιλια κ θα σου στελω κ μεηλ μολις λιγο ξελασκαρω απο διαφορα..φιλιια
    kristina,posle toliko godina,ja sam se osecila moje ime na srpski

    • παντού συμφωνώ παντού γίνονται αυτά απλά θεωρώ ότι αν είμαστε σε ξένη χώρα ένας λόγος παραπάνω να είμαστε στόχος γιατί σου λέει τουρίστας είναι λεφτά θα έχει μαζί κ.λπ΄…θα περιμένω το mail σου!Φιλιά

  2. Ευτυχώς είσαι καλα και μόνο αυτό μετράει τώρα… Ο μικρός ήταν μπροστά στο περιστατικό; Έπαθε σοκ; Του εξήγησες; Δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι…

    • μπροστά ήταν είχα και τα 2 παιδιά μαζί δεν ήξερε γιατί γίνεται αυτό,τις πρώτες μέρες με ρώταγε αν τον έπιασε η αστυνομία την πρώτη μέρα πχ δεν ήθελε να πάει μόνος του στο μπάνιο,του είπα ότι θα τον βρούνε και θα είναι όλα καλά.Τώρα πάμε μόνο με το αμάξι σχολείο και δεν το έχω ξανά συζητήσει μπροστά του για να μην φοβάται άσχετα αν εγώ ακόμα φοβάμαι!

  3. Ευη την πρωτη εβδομαδα που μενουμε στην Ουγκαντα. Σε διαμερισμα στον τριτο όροφο. Το βραδυ κοιμομουν μεσα με το μωρο, ενας τυπος μπηκε απο το παραθυρο και βουτηξε κινητα, λαπτοπ, χρηματα..εκανε βολτα στο σπιτι μεσα, ανοιξε το ψυγειο κ ηπιε κ νερο (!!!) κ εφυγε σαν κυριος..εμεις κοιμομασταν…Ηρθε η αστυνομια, εννοειται δεν τον βρηκαν (εε Ουγκαντα δεν περιμενα κ πολλα)..Αν κ ολοι μου ελεγαν πως ειναι μεγαλη παραβιαση, το ξεπερασα αμεσως κ κοιμομουν ανετα στο σπιτι μου..απλα ατυχια (αφου δεν ειχε οπλα κ δεν μας σκοτωσε).

    Παλι στην Ουγκαντα περπαταω στον δρομο κ ενας τρελλος ερχεται κατα πανω μου, με αρπαζει απο τον ωμο κ προσπαθει να με πεταξει στα αυτοκινητα. Κανενας δεν βοηθαει, παλευω μαζι του λιγο, τον σπρωχνω κ ξεφευγω…

    Τι να σου λεω..στην Γαλλια οταν ημουν φοιτητρια με ειχε βουτηξει ενας τυπος απο τα μαλλια κ με τραβουσε στο αλσος,.,.ευτυχως ξεφυγα, ακομα θυμαμαι την τρομαρα μου..
    Εδω που ειμαι τωρα μου εκλεψαν το πορτοφολι ενω κρατουσα το μωρο αγκαλια..

    Αφου ολα τελιωσαν καλα, ηρεμησε κ απλα να αποφευγεις τα μερη αυτα κ να εξηγησεις στο παιδι να μην πλησιαζει κανεναν ποτε…

    • καλά δεν σου έτυχαν και λίγα ,νομίζω μετά από λίγο καιρό το ξεπερνάς…αλλά ειλικρινά προσπαθώ πλέον όταν είμαι στο δρόμο και μόνη με τα παιδιά (αν είμαι γιατί από τότε μόνη δεν κυκλοφορώ)να μην μιλάω ελληνικά και με περνάνε για τουρίστρια δεν θέλω τίποτα να γίνεται μπροστά στα παιδιά όχι ότι λογαριάζουν αυτοί βέβαια!

  4. Τουλάχιστον αυτό σε έκανε πιο δυνατή κι ευτυχώς δεν πείραξε τα παιδιά.Η εγκληματικότητα είναι παντού.Καλό κουράγιο,keep going

  5. Πριν από λίγο καιρό έγινε κοντά στο σπίτι μου ληστεία σε κοσμηματοπωλείο, από ληστές με ημιαυτόματα όπλα τύπου καλάσνικοφ. Πυροβόλησαν περίπου 30 φορές μέσα στο δρόμο, και ήταν 11 το πρωί! Πήραν μια κοπέλα όμηρο, την οποία ευτυχώς την άφησαν στην εθνική οδό. Σκέφτομαι τι θα γινόταν αν ήμουν εγώ, το παιδί, ο άντρας μου στο δρόμο εκείνη την ώρα; Μένω στη Γαλλία, σε μια πόλη που είναι γενικά πολύ ασφαλής. Αυτά μπορεί να συμβούν παντού, και το σημαντικότερο είναι να είμαστε καλά…

  6. Έλα βρε κοριτσάκι! Δε το πιστεύω ότι σου έτυχε τέτοιο σκηνικό! Ειδικά στη φάση προσαρμογής είναι ακόμα πιο δύσκολα. Εύχομαι να ηρεμήσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται και να μη σου ξανασυμβεί κάτι άλλο. x e

    • και όμως ρε γαμώτο μου έτυχε…και τόσο γρήγορα και έχω ξενερώσει γιατί εκεί που θέλω με την ησυχία μου να απολαμβάνω την βόλτα μου τώρα δεν μπορώ και είμαι συνεχώς καχύποπτη…θα το ξεπεράσω πιστεύω σε λίγο καιρό … ήταν το τυχερό μου…Σε ευχαριστώ για τις ευχές!

  7. Παράθεμα: ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ADA ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ!! | Βelgrade-Serbia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s